Για όλα φταίει η "κερδοσκοπία";

Του Σπύρου Λαπατσιώρα και του Γιάννη Μηλιού

Σε πολλά από όσα έχουν γραφτεί, το τελευταίο διάστημα, ως αιτία της κρίσης
θεωρείται η (αχαλίνωτη) κερδοσκοπία των τραπεζών. Ωστόσο, η κατανόηση της χρηματοπιστωτικής κρίσης ως μιας κατάστασης που γεννήθηκε από την κερδοσκοπία των τραπεζών μάς εμποδίζει να καταλάβουμε τη μορφή που πήρε και τη σημασία της κρίσης. Εξάλλου, κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα είναι "κερδοσκοπική", κάθε "προκαταβολή" κεφαλαίου έχει ως σκοπό το μέγιστο δυνατό κέρδος, ενώ η επιλογή της μιας ή της άλλης σφαίρας οικονομικής δραστηριότητας είναι απλώς το μέσο για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Η χρηματοπιστωτική κρίση έχει συστημικό χαρακτήρα, με την έννοια ότι προήλθε από και έπληξε τα ίδια τα στοιχεία που συνθέτουν τον πυρήνα του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ-ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ

Είναι δεδομένο ότι το πρόβλημα των εξαρτήσεων είναι πια τεράστιο και ταλανίζει όλο και περισσότερο την ελληνική κοινωνία. Ένα πρόβλημα σύνθετο, ιδιόμορφο με πολλές επιπτώσεις στην δομή της και πολύ φοβόμαστε και στην εξέλιξή της.

Η πρόληψη, η διαδικασία της απεξάρτησης και τέλος η επανένταξη, είναι οι επιμέρους παράμετροι, κάθε ένας με το ειδικό του βάρος που οριοθετούν την οποιαδήποτε προσπάθεια προσέγγισης και αντιμετώπισης του προβλήματος συνολικά. Είναι βέβαιο ότι θα απαιτηθεί πολύ προσπάθεια, είναι δεδομένο ότι η οικονομική συνιστώσα θα αποτελέσει τροχοπέδη, οι φορείς θα έχουν αντικρουόμενες και συχνά διιστάμενες απόψεις. Πολλοί σηκώνουν ήδη τα χέρια τους ψηλά. Και όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι, καθημερινά εμπλέκονται σ΄ ένα φαύλο κύκλο με δεδομένη πορεία.

Το περιοδικό ΑΥΛΑΙΑ είναι ένας φορέας πολιτισμού της καθημερινότητας που βίωσε το πρόβλημα στην τραγικότερη διάστασή του. Ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου είναι πάντα μια συγκλονιστική εμπειρία. Μια εμπειρία που επανατοποθετεί τις προτεραιότητες και επαναχαράζει την διαδρομή.