Παραλία Κρήνης: Κτίζουν μεζονέτες πάνω στο κύμα

Ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι, για να αποτρέψουν ανοικοδόμηση στην παραλιακή ζώνη της Κρήνης.
«Δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε να χτίσουν», απαντά ο δήμαρχος Καλαμαριάς Χριστόδουλος Οικονομίδης.

Του Φώτη Κουτσαμπάρη
fkoutsamparis@makthes.gr

“Η παραλία ανήκει στο λαό της Καλαμαριάς. Δεν θα επιτρέψουμε να χτιστεί ούτε ένα τούβλο και θα αγωνιστούμε να αποδοθούν οι παραλιακές εκτάσεις στο δήμο”. Αυτήν την πεποίθηση εκφράζουν πολίτες της Καλαμαριάς, που οργανώθηκαν και σύστησαν επιτροπή, για να αποτρέψουν επιχειρούμενη ανοικοδόμηση στην παραλιακή ζώνη της Κρήνης.
Η αντίδραση των πολιτών προκλήθηκε, διότι “δόθηκε άδεια για να χτιστούν τρεις μεζονέτες δίπλα από το νοσοκομείο ΙΚΑ Παναγιά και το κέντρο “Μαρίδα”, σε απόσταση πενήντα μέτρα από το κύμα. Η παραλία είναι χώρος αναψυχής και περιπάτου, και δεν θα επιτρέψουμε καμία παρέμβαση”, αναφέρει στη “Μ” ο Σάββας Δημητριάδης, εκπρόσωπος του “Ομίλου Πολιτών Καλαμαριάς”.
Για να εμποδίσει την ανέγερση των οικοδομών στην περιοχή, η επιτροπή κατοίκων κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο πρωτοδικείο, η οποία έγινε προσωρινά δεκτή και έτσι σταμάτησαν οι εργασίες. Σήμερα αναμένεται να κατατεθεί και προσφυγή στο ΣτΕ από τη δημοτική παράταξη “Πρωτοβουλία Πολιτών Καλαμαριάς”, που ανέδειξε το ζήτημα.
“Υπάρχει ένα οργανωμένο σχέδιο για να χτιστεί η παραλιακή ζώνη αλλά δεν θα αφήσουμε να υλοποιηθεί. Θα προχωρήσουμε σε δυναμικότερες κινητοποιήσεις. Θα βγούμε στο δρόμο και θα κλείσουμε την οδό Σοφούλη, ενώ θα αποκλείσουμε με βάρκες τη μαρίνα. Έτσι, θα αναγκαστεί η πολιτεία να εξετάσει το πρόβλημα”, δηλώνει ο Διαμαντής Παπαδόπουλος, επικεφαλής της “Πρωτοβουλίας”.
“Ανοίγει ο δρόμος για να χτιστεί ολόκληρη η παραλιακή ζώνη. Ο ιδιοκτήτης του διπλανού οικοπέδου ζήτησε κι αυτός άδεια να χτίσει”, υπογραμμίζει ο Στέλιος Βενιάδης, κάτοικος της περιοχής.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΕΚΤΑΣΗ
Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι η παραλιακή ζώνη της Κρήνης είναι χαρακτηρισμένη ως δασική έκταση και δεν επιτρέπεται η ανοικοδόμηση. “Σύμφωνα με απόφαση του ΣτΕ, η περιοχή αποτελεί μοναδικό πνεύμονα πρασίνου και πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ειδικού προστατευτικού καθεστώτος”, εξηγεί ο Μιχάλης Παναγιωτίδης, επικεφαλής της “Δημοτικής Κίνησης Πολιτών” και προσθέτει ότι “βάση αυτής της απόφασης ακυρώθηκε προεδρικό διάταγμα για έγκριση πολεοδομικής μελέτης του 1990”.
Συγκεκριμένα, η απόφαση 2164/1994 του ΣτΕ αναφέρει ότι “το βασικότερο χαρακτηριστικό της περιοχής αποτελεί η ιδιαιτερότητα και ποικιλομορφία του τοπίου της λόγω της πυκνής βλάστησης που παρουσιάζει όχι μόνο στην παράκτια περιοχή αλλά και πέρα από αυτήν, όπου μεγάλες ιδιοκτησίες αποτελούν ενιαία συνεχόμενη έκταση με την περιοχή αυτή. Το τοπίο αυτό είναι μοναδικό όχι μόνο για την περιοχή της Καλαμαριάς αλλά και για ολόκληρη την Θεσσαλονίκη, γιατί συνδυάζει την ιδιομορφία του παραλιακού βραχώδους εδάφους με την πυκνότητα, τη συνέχεια και την ποικιλία της βλάστησης που διακρίνεται σε πολλά πεύκα και λίγα κυπαρίσσια (κύρια σε όλη τη ζώνη της παραλίας) σε πυκνές συστάδες δέντρων και σπάνιων θάμνων και σε οπωροφόρα δένδρα. Έτσι αποτελεί μοναδικό πνεύμονα πρασίνου της περιοχής, πόλο αναψυχής των κατοίκων όλης της Θεσσαλονίκης και όαση πρασίνου”.
Εκτός αυτού, όπως υποστηρίζουν οι κάτοικοι, δίπλα από το επίμαχο οικοδομικό τετράγωνο υπάρχουν τα διατηρητέα παραλιακά κέντρα “Χαμόδρακας” και “Ψαράς”, τα οποία πρέπει, βάσει νόμου, να αναδεικνύονται και να προστατεύονται. Ο δήμος Καλαμαριάς, όμως, κίνησε διαδικασία για τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου στην περιοχή και για τον καθορισμό χρήσεων, όρων και περιορισμό δόμησης και βγήκε απόφαση από το ΥΠΕΧΩΔΕ, με την οποία επιτράπηκε να χτιστούν μεζονέτες.
“Ακόμη και με την απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ που επιτρέπει την οικοδόμηση, ο δήμος Καλαμαριάς δεν έπρεπε να εκδώσει πολεοδομική άδεια, αλλά να αγωνιστεί για να περάσουν στην ιδιοκτησία του οι εκτάσεις”, λεει ο κ. Δημητριάδης και προσθέτει ότι “το μέγα πολιτικό ζήτημα είναι η υποκρισία του δήμου, ο οποίος καλούσε πέρυσι τον κόσμο να αγωνιστεί για την παραλία. Η διοίκηση του δήμου είχε αναρτήσει πανό σε όλο το μήκος της παραλίας με συνθήματα”. Ο κ. Παπαδόπουλος καταγγέλλει από την πλευρά του ότι “ο δήμος κάλεσε τον περασμένο Μάρτιο τους κατοίκους και τις παρατάξεις, και συγκρότησε διαπαραταξιακή επιτροπή αγώνα ενάντια στο κτίσιμο της παραλίας και για την προστασία όλου του παραλιακού μετώπου από το Καραμπουρνάκι μέχρι τη Μίκρα. Ωστόσο, είχε ήδη εκδώσει τις οικοδομικές άδειες”.
Οι κάτοικοι της Καλαμαριάς δηλώνουν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν τις εκτάσεις της παραλίας με κάθε τρόπο, πιέζοντας την πολιτεία να δώσει χρήματα για απαλλοτριώσεις.


Η απάντηση του δημάρχου

“Η συγκεκριμένη περιοχή είναι οικοδομικό τετράγωνο από την ίδρυση της Καλαμαριάς μέχρι το τελευταίο πολεοδομικό σχέδιο που συντάχθηκε πριν επτά χρόνια. Άρα μπορούν να χτίσουν. Οι κάτοικοι το γνώριζαν και κανείς δεν αντέδρασε”, απαντά ο δήμαρχος Καλαμαριάς Χριστόδουλος Οικονομίδης. “Όταν είδαμε ότι ετοιμάζονται να χτίσουν, πριν από τέσσερα χρόνια, ζητήσαμε αναστολή των εργασιών και ζητήσαμε από το ΥΠΕΧΩΔΕ να αλλάξει τους όρους δόμησης και να καθορίσουμε χαμηλό ύψος, ώστε να μην κλείσει ο αέρας της πόλης προς τη θάλασσα. Αυτό το πετύχαμε και πράγματι άλλαξαν οι όροι. Από κει και πέρα, δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε να χτίσουν”, υπογραμμίζει ο κ. Οικονομίδης. Όσον αφορά την απόφαση του ΣτΕ που χαρακτηρίζει την περιοχή προστατευόμενη, ο δήμαρχος Καλαμαριάς απαντά ότι “η απόφαση αναφέρεται σε άλλο σημείο”.
εφ.Μακεδονία 30-9-2009

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=44996

Απαγόρευση λειτουργίας κεραίας κινητής τηλεφωνίας

Θετικά αποφάνθηκε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου στο αίτημα απαγόρευσης της λειτουργίας κεραίας κινητής τηλεφωνίας, που υπέβαλαν οι ενάγοντες, δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, Δ. Φιλιππάκη, Μ. Φλουράκη, Μ. Σφακιανάκη και Ε. Γκρεμούτη. (Απόφαση 109/2009). Το Δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα, κατ' επίκληση και εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης. Σύμφωνα δε με την πάγια Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, ενδεχόμενη βλάβη της υγείας στο μέλλον, που τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με ένα πραγματικό γεγονός, δημιουργεί υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης ή χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.
βλ.http://www.ecothesis.gr/

“ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΠΑΣΣΑΛΙΔΗ”

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ;

Το γνωστό σε όλη την Καλαμαριά πάρκο της Πασσαλίδη είναι ένας ανοιχτός διαμορφωμένος χώρος με εμβαδόν πάνω από δυο στρέμματα που βρίσκεται μεταξύ των οδών Πασσαλίδη-Παρασκευοπούλου και Αιμιλιανού Γρεβενών.

Είκοσι πέντε χρόνια τώρα αποτελεί μια ανάσα πρασίνου και αναψυχής, για μικρούς και μεγάλους, σε μια πυκνοδομημένη και με έντονη κυκλοφοριακή κίνηση περιοχή της Καλαμαριάς.

Όμως το τελευταίο διάστημα έγινε γνωστό ότι υπάρχουν διεκδικήσεις από ιδιοκτήτες οι οποίοι απαιτούν από τον δήμο Καλαμαριάς αποζημιώσεις που προκύπτουν από την πράξη αναλογισμού λόγω ρυμοτομίας της 6-5-1963!

Με την αρνητική εμπειρία άλλων ανάλογων περιπτώσεων της περιοχής, η τιμή μονάδος που ορίζεται με δικαστικές αποφάσεις φοβόμαστε ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 5.000.000 ανά στρέμμα, συνολικά δηλαδή για 2.064,50 τετρ. μέτρα πάνω από 10.000.000 ευρώ!

Αυτό πρακτικά θα ακυρώσει την ύπαρξη του πάρκου και την αναγκαιότητα του ελεύθερου χώρου που τόσο έχει ανάγκη η περιοχή.

Επειδή πιστεύουμε ότι μόνο η πίεση των πολιτών μπορεί να διασφαλίσει τον χώρο, δεν θέλουμε οι επόμενες εξελίξεις να μας βρουν απόντες.

Δεν θέλουμε τετελεσμένα γεγονότα και αποφάσεις που θα ληφθούν ερήμην μας.

Η Καλαμαριά δεν αντέχει άλλο τσιμέντο.

Όχι άλλοι χαμένοι ελεύθεροι χώροι.

Τώρα που γνωρίζεις, έλα να συζητήσουμε το θέμα.

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

με τον επικεφαλή της Μιχάλη Παναγιωτίδη θα είναι στο πάρκο την Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009 και ώρα 8:30 μ.μ. για να ενημερώσει και να ενημερωθεί από τους κατοίκους.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: Μιχάλης Παναγιωτίδης: 6993.13.72.77

Κώστας Ζαμπέτογλου: 6937.53.10.73

Στέφανος Καργάκης: 6957.67.07.71

Ηλεκτρονική Διεύθυνση: http://dimotikikinisi.blogspot.com

Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: kalamaria2006@yahoo.gr

«Η ΑΛΑΝΑ ΣΤΗ ΧΑΛΔΙΑΣ»

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΧΑΜΕΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ;

Η «αλάνα στη Χαλδίας» είναι ένας ανοιχτός χώρος εμβαδού περίπου δύο στρεμμάτων που περικλείεται από τις οδούς Κιουπτσίδου – Χαλδίας – Καρολίδου.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

1986: Με απόφαση Νομάρχη Θεσσαλονίκης τροποποιείται το σχέδιο πόλης και ο χώρος χαρακτηρίζεται για δημοτικό σχολείο.

2004: Κηρύσσεται αναγκαστική απαλλοτρίωση για την ανέγερση δημοτικού σχολείου.

2008: Με δικαστική απόφαση καθορίζεται προσωρινή τιμή μονάδας αποζημίωσης 4.800 €/m², δηλαδή πάνω από 9.500.000 €! Η Νομαρχία καταθέτει έφεση για να μειωθεί η τιμή.

2009: Η απαλλοτρίωση δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη.

Η αλάνα από σχολείο κινδυνεύει να γίνει άλλη μία 7όροφη οικοδομή!

Μόνο η πίεση των πολιτών μπορεί να διασφαλίσει τον χώρο!

Σε μία εποχή που ανταλλάσσεται νερό με γη πρέπει να βρεθούν λύσεις που θα εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο.

Η Καλαμαριά δεν αντέχει άλλο τσιμέντο.

Όχι άλλοι χαμένοι ελεύθεροι χώροι. Κανένας αποχαρακτηρισμός στην Καλαμαριά!

Για την αλάνα στη Χαλδίας απαιτούμε:

Την άμεση απαλλοτρίωση του χώρου.

Τον άμεσο καθαρισμό και καλλωπισμό της από το Δήμο, μέχρι την οριστικοποίηση των δικαστικών αποφάσεων, ώστε αυτό το διάστημα να πάψει να αποτελεί εστία μόλυνσης.

Τώρα που γνωρίζεις, έλα να συζητήσουμε το θέμα.

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

με τον επικεφαλή της Μιχάλη Παναγιωτίδη θα είναι στην αλάνα την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009 και ώρα 8:00 μ.μ. για να ενημερώσει και να ενημερωθεί από τους κατοίκους.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: Μιχάλης Παναγιωτίδης: 6993.13.72.77

Κώστας Ζαμπέτογλου: 6937.53.10.73

Στέφανος Καργάκης: 6957.67.07.71

Ηλεκτρονική Διεύθυνση: http://dimotikikinisi.blogspot.com

Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: kalamaria2006@yahoo.gr

Για την ιστορία μιας πανέμορφης και πολύπαθης παραλίας (Αρετσού)*

Κατά την πρώτη εγκατάσταση των προσφύγων η πολιτεία (Ελευθέριος Βενιζέλος) παραχωρεί όλη την παράκτια ζώνη στους πρόσφυγες.

1964-1967

Ο Ε.Ο.Τ. αναγνωρίζει την κυριότητα του Δήμου Καλαμαριάς (δήμαρχος Μ.Αλεξιάδης), επί της παραλιακής ζώνης.

Από το 1964-1971,

Ανατίθεται από το δημόσιο η διοίκηση και η διαχείριση 94.525 τετρ. μέτρων στον Ε.Ο.Τ.

Από το 1968-73,

Γίνονται απαλλοτριώσεις υπέρ του Ε.Ο.Τ, οι οποίες αφορούν 8.593,5 τετρ. μέτρα

Το 1972,

Παραχωρείται στον Ε.Ο.Τ. κατά πλήρη κυριότητα έκταση 21.500 τετρ. μέτρων.

Την περίοδο της χούντας ο Ε.Ο.Τ. καταστρέφει το μοναδικό μνημείο υποδοχής των προσφύγων (απολυμαντήρια) και κατασκευάζει την πλαζ και την μαρίνα.

Από το 1974-1983

Συμπεριφέρεται ως ιδιοκτήτης της παραλίας βάσει χουντικών κυβερνητικών αποφάσεων και βασιλικών διαταγμάτων σε πλήρη σύγκρουση με τον Δήμο Καλαμαριάς (δήμαρχος Μ.Αλεξιάδης), που υπερασπίζεται την παραλία ως δημοτική-κοινόχρηστη περιουσία.

το 1984

υπογράφεται το πρώτο χρησιδάνειο μεταξύ Ε.Ο.Τ. και Δήμου Καλαμαριάς (δήμαρχος Θ.Λαζαρίδης), δια του οποίου ο Ε.Ο.Τ. ως ιδιοκτήτης(!) παραχωρεί τα πρανή (πάρκο Αρετσούς) για 30 χρόνια στον δήμο. Λήγει το 2014.

Το 1985

βάσει χρησιδανείου παραχωρείται κατά χρήση εδαφική έκταση και αιγιαλός(Ακτή Αρετσούς- πλαζ), 60.660 τ.μ, για 30 χρόνια. Λήγει το 2015.

Το 1991

Με τον ίδιο τρόπο ο Ε.Ο.Τ. παραχωρεί την χρήση των 2000 περίπου τ.μ, όπου σήμερα βρίσκεται το καφενείο του Ψαρρά, για 30 χρόνια. Λήγει το 2021.

Το 1995

παραχωρείται το “REMEZZO” ως Διαβαλκανικό Κέντρο Νεότητας για 20 χρόνια. Λήγει το 2015.

17-02-1994

Το Συμβούλιο Επικρατείας (μετά από αίτηση πολιτών), ακυρώνει πολεοδομική μελέτη που προέβλεπε οικοδόμηση στην περιοχή του κτήματος Γεωργιάδη στη Ν. Κρήνη, την οποία περιοχή θεωρεί αντικείμενο ειδικού προστατευτικού καθεστώτος.

Το 1999

Μετά από προσφυγή πολιτών και του συλλόγου Κατιρλιωτών, ακυρώνεται ως αναιτιολόγητη, από τη δευτεροβάθμια επιτροπή δασικών αμφισβητήσεων του εφετείου Θεσσαλονίκης η πράξη 3223/98 πράξη χαρακτηρισμού του Δασάρχη Θεσσαλονίκης που αφορούσε 16.300 τ. μ. χαρακτηρισμένα ως δάσος, με την προτροπή να γίνει νέος χαρακτηρισμός.

Το 2003 (1-12-2003)

Το δασαρχείο Θεσσαλονίκης (μετά από αίτηση των πολιτών κ. Κ. Παπαδόπουλου, Α. Πανάγου και του συλλόγου Κατιρλιωτών), χαρακτηρίζει ως δάσος 73.229,90 τ. μ.(τα πρανή της παραλίας) και ορίζει την παραλιακή ζώνη του Δήμου Καλαμαριάς ως ζώνη πρασίνου.

14-03-2001

Πρόταση της “Διεξόδου” για σύνταξη προμελέτης όλης της παραλιακής ζώνης από το Καραμπουρνάκι έως τη Μίκρα.

3-4-2002

Υπογράφεται μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Καλαμαριάς (δήμαρχος Χ.Οικονομίδης) και των Ελληνικών Τουριστικών Ακινήτων Α.Ε. (που διαχειρίζονται πλέον την «περιουσία» του Ε.Ο.Τ.), για την αξιοποίηση των ακινήτων στην παραλιακή ζώνη του Δήμου Καλαμαριάς.

Στις 29-05-2002

Η Ε.Τ.Α. Α.Ε. στα πλαίσια της συνεργασίας της με τον Δήμο Καλαμαριάς αποφασίζει την ανάθεση μελέτης για την ανάπτυξη της παραλιακής ζώνης του Δήμου Καλαμαριάς.

Τον Μάρτιο του 2003

Ολοκληρώνεται η μελέτη των Ε.Τ.Α. Α.Ε, το γνωστό MASTER PLAN για την οικοδόμηση της παραλίας.

Ιούλιος 2003

Γίνεται γνωστή η μελέτη των Ε.Τ.Α. Α.Ε. μέσω των εφημερίδων και ξεκινούν οι πρώτες αντιδράσεις των πολιτών.

Τον Σεπτέμβριο του 2003

Η «Διέξοδος» ενημερώνει και καλεί σε αντίσταση τους κατοίκους.

Συγχρόνως προσπαθεί να δημιουργήσει ένα μέτωπο από φορείς, δημοτικές παρατάξεις, δημοτικούς συμβούλους και πολίτες που θα ανατρέψουν τα σχέδια οικοδόμησης της παραλίας. Συγκροτείται η Επιτροπή για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της παραλίας.

Τον Οκτώβριο του 2003

Η διοίκηση του δήμου προσπαθεί να παρουσιάσει το master plan ως “δικαίωση για την κοινωνία της Καλαμαριάς”(!) ενώ ο δήμαρχος θεωρεί αναγκαίες τις παρεμβάσεις του σχεδίου για τη δήθεν αξιοποίηση.

20 Οκτωβρίου 2003

Κατατίθεται ερώτηση της βουλευτού του Συνασπισμού, κ. Ασημίνας Ξηροτύρη προς τον υπουργό Ανάπτυξης.

21 Οκτωβρίου 2003

Ο Δήμαρχος κ. Οικονομίδης δηλώνει ότι η συνεργασία με τα Ε.Τ.Α είναι μονόδρομος και ανοίγει ο δρόμος για την αξιοποίηση της περιοχής.

5 Νοεμβρίου 2003

Όχι της νομαρχίας στα σχέδια των Ε.Τ.Α!

11 Νοεμβρίου 2003

Ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Γεωργακόπουλος απαντά και επιβεβαιώνει την συνεργασία του Δήμου Καλαμαριάς και των Ε.Τ.Α. Α.Ε δικαιολογώντας πλήρως την σκοπιμότητα της επένδυσης.

H διοίκηση του δήμου εκτίθεται ανεπανόρθωτα ενώ παράλληλα οι αντιδράσεις των πολιτών και φορέων, παίρνουν διαστάσεις. Μαζεύονται χιλιάδες υπογραφές, δηλώσεις σε Μ.Μ.Ε, προκηρύξεις .

1 Δεκεμβρίου 2003

Εν μέσω όλων αυτών έρχεται η απόφαση του δασάρχη που χαρακτηρίζει ως δάσος τα πρανή της παραλίας θωρακίζοντάς τα από την όποια καταπάτηση.

Δεκέμβριος 2003

Εκδήλωση του ΣΥΝ Καλαμαριάς με θέμα “η εκποίηση της δημόσιας γης και το πρόβλημα της παραλιακής ζώνης στην Αρετσού”.

Δεκέμβριος 2003

Η διοίκηση του Δήμου αποφασίζει να κλείσει την ΑΜΑΛΘΕΙΑ, αστική μη κερδοσκοπική εταιρία που υποστήριζε τις δράσεις του δημοτικού συμβουλίου νεολαίας στο REMEZZO.Απολύονται 8 εργαζόμενοι. Η λειτουργία του χώρου περιορίζεται σε καφετέρια.

Ιανουάριος 2004

Η βουλή ψηφίζει, και με την ψήφο του Γιώργου Παπανδρέου, την τροπολογία για το πέρασμα της περιουσίας του Ε.Ο.Τ. στην Ε.Τ.Α. Α.Ε, προικοδοτώντας την για την είσοδό της στο χρηματιστήριο.

Ιανουάριος 2004

Σκάει το σκάνδαλο Πάχτα (Σιθωνία) και της λίμνης Καϊάφα (Ηλεία) και αρχίζουν εν όψει εκλογών να παγώνουν οι κινήσεις.

24 Ιανουαρίου 2004

Εκδήλωση του Δήμου για την παραλία με τον αρμόδιο υπουργό κ. Άκη Τσοχατζόπουλο στον οποίο σε μια ολική μετάλλαξη ο δήμαρχος παραδίδει επιστολή, με την οποία ζητά την απόδοση όλης της έκτασης στο δήμο, αποκλείοντας την δημιουργία ξενοδοχείου, συνεδριακού και εμπορικού κέντρου.

7 Μαρτίου 2004

Γίνονται οι εκλογές με νικητή τον Κ. Καραμανλή ο οποίος είχε υποσχεθεί να καταργήσει την Ε.Τ.Α. Α.Ε.

Αντ’ αυτού την μετονομάζει σε Εταιρία Τουριστικής Ανάπτυξης!

11-5-2004

Ο Δ. Αβραμόπουλος (υπ. Τουρισμού), δηλώνει την ακύρωση των σχεδίων των Ε.Τ.Α και του master plan για την παραλία στην Αρετσού.

2-6-2004

Το δημοτικό συμβούλιο Καλαμαριάς ορίζει 7μελή διαπαραταξιακή επιτροπή για επεξεργασία και κατάθεση προτάσεων για τη διαχείριση της παραλίας.

Δεκέμβριος 2004

Ανακοινώνεται η συνοπτική έκθεση-μελέτη για την αξιοποίηση της παραλιακής ζώνης Αρετσούς.(σχέδιο «Ανατολικής»).

10-7-2005

Ανακοινώνεται από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Ε.Τ.Α κ. Κ. Ζαχαρόπουλο νέος σχεδιασμός για την παραλία.

11-7-2005

Ομόφωνη απόφαση του δημ. συμβουλίου για την προστασία της παραλίας ως χώρος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και ιστορικής μνήμης.

19-9-2005 και 10-7-2005

Ερώτηση και επερώτηση αντίστοιχα της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ κ. Χ. Αράπογλου που αφορά την άρνηση συνεργασίας της Ε.Τ.Α με τον δήμο.

20-9-2005

Διαμαρτυρία στην παραλία από δήμο, φορείς και δημότες.

26-11-2005

Επίσκεψη κ. Κ. Ζαχαρόπουλου στην Καλαμαριά.

16-4-2006

Ο δήμαρχος κ. Οικονομίδης ανακοινώνει την συνεργασία του δήμου με τον δήμο Θεσσαλονίκης για τη συνολική ανάπλαση του παραλιακού μετώπου μα βάση την μελέτη του Οργανισμού Πολιτιστικής Πρωτεύουσας «Θεσσαλονίκη 1997».

19-6-2006

Σε συνέδριο για την ανάπτυξη ανατολικής ακτής του Θερμαϊκού κόλπου ανακοινώνεται η ύπαρξη μελέτης της Περιφέρειας από το 2003 για την ανάπλαση και αναβάθμιση της παράκτιας ζώνης από το Καραμπουρνάκι έως τη Μίκρα.

Φεβρουάριος 2007

Υποβάλλεται στο δημ. συμβούλιο η τεχνική έκθεση για τον χαρακτηρισμό της παραλιακής ζώνης Αρετσούς ως περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

12-3-2007

Κατατίθεται υπόμνημα της Δημοτικής Κίνησης Πολιτών Καλαμαριάς για τον χαρακτηρισμό της παραλιακής ζώνης Αρετσούς ως περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και «ιδιαίτερου κάλλους», με έμφαση στην παραχώρηση της ιδιοκτησίας καθώς και στην συμμετοχή όλων των φορέων της πόλης στην διεκδίκηση.

16-2-2007

Διευκρινήσεις για τη διεκδίκηση συγχρόνως και του «ιδιαίτερου κάλλους».

2-3-2007

Ανακοινώνεται η κατασκευή 3 μαρίνων, στο λιμάνι, στο μέγαρο μουσικής και στον ιστιοπλοϊκό όμιλο Θεσσαλονίκης .Έργο ΣΔΙΤ με χρηματοδότηση (105.000 ευρώ) της μελέτης από «ΘΗΣΕΑ».

5-4-2007

Νέος διευθύνων σύμβουλος της Ε.Τ.Α ο κ. Χ. Κοκκώσης.

18-5-2008

Οι μαρίνες στην επιτροπή αποκρατικοποιήσεων. Σε αναμονή για αγοραστή και η μαρίνα της Αρετσούς.

7-6-2008

Μεγάλη αγωνιστική κινητοποίηση της πρωτοβουλίας κατοίκων και συλλόγων της Καλαμαριάς για να σωθεί η παραλία και οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι.

Ιούλιος 2008

Ο δήμος κλείνει το δημοτικό ουζερί «Αργώ».

Νοέμβριος 2008

Ο Δήμος κλείνει τη δημοτική επιχείρηση που διαχειριζόταν την παραλία (ΔΕΤΠΑΚ) και συστήνει νέα με την μορφή της ανώνυμης εταιρίας Ο.Τ.Α!

Η Δημοτικής Κίνησης Πολιτών Καλαμαριάς προτείνει τη δημιουργία Ενιαίου Φορέα Διαχείρισης όλης της παραλίας, αλλά απορρίπτεται.

4-3-2009

Ο δήμος καλεί στο δημ. συμβούλιο όλους τους φορείς της πόλης για ν αντιμετωπιστούν οι νέες προθέσεις της Ε.Τ.Α για «αξιοποίηση» της παραλίας.

Αποφασίζεται η συγκρότηση ενιαίου φορέα διεκδίκησης.

5-3-2009

Η διοίκηση συγκροτεί επιλεκτικά μια στενή επιτροπή παρακάμπτοντας 35 συλλόγους.

Στην επιτροπή αυτή τίθεται σε αμφισβήτηση η διεκδίκηση του χαρακτηρισμού της παραλιακής ζώνης ως ιδιαίτερου φυσικού κάλλους!

Καλαμαριά 20-4-2009

Παναγιωτίδης Μιχάλης

Δημοτικός σύμβουλος Καλαμαριάς

*Η σύνταξη του παρόντος χρονικού έγινε από τον Μιχάλη Παναγιωτίδη με βάση δημόσια έγγραφα, δημοσιεύματα και προσωπικές μαρτυρίες.

Είναι αυτονόητο ότι θα δεχθούμε ό, τι μπορεί να συμβάλλει στην συμπλήρωσή του καθώς και όποιες διευκρινήσεις είναι απαραίτητες.

Ενίσχυσης Επιχειρηματικότητας Νέων του ΕΟΜΜΕΧ

Δημοσιεύτηκε το πρόγραμμα Ενίσχυσης Επιχειρηματικότητας Νέων του ΕΟΜΜΕΧ, που αφορά στην ενίσχυση νέων που θέλουν να ιδρύσουν την δική τους επιχείρηση σε όλους σχεδόν τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας.

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να μην έχουν ασκήσει επιχειρηματική δραστηριότητα από 1/1/2008 μέχρι και την προδημοσίευση του προγράμματος στις 6/3/09 και να είναι ηλικίας από 18 έως και 39 ετών.

Τα επιχειρηματικά σχέδια που θα υποβληθούν έχουν κατώτατο όριο τις 30.000€ και επιδοτούνται σε ποσοστό 50%.

Οι επιλέξιμες δαπάνες αφορούν:

• Εξοπλισμός και Ειδικές Εγκαταστάσεις
• Κτιριακά & Διαμόρφωση Χώρων
• Προβολή-Προώθηση, Άλλες Δαπάνες, Υπηρεσίες Συμβούλων.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με το Κέντρο Στήριξης & Ανάπτυξης Επιχειρηματικότητας «ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ» του Δήμου Καλαμαριάς, στο 2310.472890

Σημαντική ΝΙΚΗ στη Θεσσαλονίκη

Μια πρώτη μεγάλη νίκη στο φυσικό αέριο

Η κλοπή συνεχίζεται, ο εμπαιγμός δε θα περάσει

Η λαϊκή κατακραυγή και η δράση των επιτροπών ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP σημείωσαν την πρώτη νίκη στο θέμα του φυσικού αερίου. Μετά την κινητοποίηση μας στις 10/03, το Υπ. Ανάπτυξης "διαπιστώνοντας" (καιρό τώρα το γνωρίζει...) την αισχροκέρδεια της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης, ανακοίνωσε ότι οι τιμές του φυσικού αερίου θα μειωθούν από τον Απρίλη 20% σε σχέση με τον Γενάρη. Δεν μας είπαν όμως, ότι οι τιμές του Γενάρη ήταν έως και 60% πάνω από την τιμή του πετρελαίου. Επομένως, η πίεσή μας τους ανάγκασε σε νέα ψέμματα και ελιγμούς που δε θα πιάσουν τόπο.

Οι επιτροπές ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP κλιμακώνουν τη δράση τους.

Επιμένουμε και διεκδικούμε:

1. Η ΕΠΑ Θεσσαλονίκης να επιστρέψει πίσω τα "προϊόντα της απάτης", τα κλεμμένα.
2. Κανένας διακανονισμός των λογαριασμών με την ΕΠΑ. Δεν πληρώνουμε την κλοπή.
3. Να ακυρωθούν οι συμβάσεις της ΔΕΠΑ με τις ΕΠΑ. Η διαχείριση του φυσικού αερίου να γίνεται αποκλειστικά από το Υπ. Ανάπτυξης.
4. Πραγματικά φθηνό φυσικό αέριο για όλους τους οικιακούς καταναλωτές, τουλάχιστον 20% κάτω από τη σημερινή τιμή του πετρελαίου.
5. Καλούμε τους καταναλωτές να μην πληρώσουν τον επόμενο λογαριασμό, να οργανωθούν απέναντι στους ληστές της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης.

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ : προτιθέμεθα να διακόψουμε τη σύμβαση με την ΕΠΑ Θεσσαλονίκης αν συνεχίσει τη ληστεία με το πανάκριβο φυσικό αέριο.

Τις επόμενες μέρες, οι επιτροπές ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP θα προσπαθήσουν να αποκαλύψουν τον εμπαιγμό και να σταματήσουν την κλοπή.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΜΠΟΤΣΑΡΗ, ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 23/03, ΣΤΙΣ 10:00

Μας αφορά όλους. Έχουμε τη δύναμη να τους σταματήσουμε.

16/3/2009

Για περισσότερες πληροφορίες:
τηλ. 6978718273 (Κώστας Κωστόπουλος),
6945809501 (Νίκος Κυριακίδης)
akribeia.stop.thessalonikis@gmail.com

Οι Επιτροπές ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP συντονίζουν τη δράση τους μέσα από την ιστοσελίδα www.akribeia-stop.gr

ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ Η ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ;

Η Δημοτική Αρχή, αιφνιδιαστικά, χωρίς να ενημερώσει και χωρίς να φέρει το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο, ανήγγειλε την κατάργηση της δωρεάν δημοτικής συγκοινωνίας στην πόλη μας.

Πριν λίγους μήνες, ο ίδιος ο Δήμαρχος, δήλωνε υπερήφανος για τη δημοτική συγκοινωνία και τις υπηρεσίες που αυτή παρέχει. Τώρα ισχυρίζεται ότι η πόλη και οι πολίτες δεν την χρειάζονται. Δήλωνει ότι ο ΟΑΣΘ, με τα δρομολόγιά του, καλύπτει όλες τις ανάγκες μετακίνησης των πολιτών!!!
Μελέτη του 2001, που ψηφίστηκε από το δημοτικό συμβούλιο, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η δημοτική συγκοινωνία θα πρέπει να αναβαθμισθεί και να εκσυγχρονισθεί, προκειμένου να εξυπηρετεί τους πολίτες. Όλα αυτά τα χρόνια η Δημοτική Αρχή δεν έκανε τίποτε. Τώρα ο Δήμαρχος διαπιστώνει ότι οι πολίτες δεν την χρησιμοποιούν. Δεν είναι όμως φυσικό επακόλουθο της εγκατάλειψης όλων αυτών των χρόνων και της υποβάθμισης των υπηρεσιών; Aναρωτιόμαστε;
Η τελευταία μελέτη του 2008, που επίσης ψηφίστηκε από το δημοτικό συμβούλιο, επισημαίνει ότι οι μετακινήσεις των πολιτών, μέσα στο Δήμο , με μέσα μαζικής μεταφοράς είναι προβληματική και προτείνει ανάπτυξη και επέκταση της δωρεάν δημοτικής συγκοινωνίας. Ο Δήμαρχος, μετά από λίγους μόλις μήνες, την καταργεί. Και τι προτείνει αλήθεια; Την χρήση των Ι.Χ., των ΤΑΞΙ και του ΟΑΣΘ. Και πάλι αναρωτιόμαστε. Δεν οφείλει μία Δημοτική Αρχή να επιδείξει ευαισθησία και κοινωνική αλληλεγγύη προς τους οικονομικά ασθενέστερους, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και μάλιστα μέσα στην δυσχερέστατη οικονομική συγκυρία που μαστίζει τη χώρα.
ΖΗΤΑΜΕ και θα ΕΠΙΜΕΙΝΟΥΜΕ, στην αναβαθμισμένη λειτουργία της δωρεάν δημοτικής συγκοινωνίας, με μη ρυπογόνα μέσα μεταφοράς, συχνά δρομολόγια, με ενημέρωση των δημοτών σε κάθε στάση, με κάλυψη και συνδέσεις και άλλων περιοχών όπως για παράδειγμα:
Βότση με το Κέντρο, Καραμπουρνάκι, Αρετσού, Επέκταση
Κηφισιά με Κέντρο και παραλιακή ζώνη
Καραμπουρνάκι με Αγ. Παντελεήμονα, Επέκταση, Φοίνικα
Θα είμαστε όλοι στη συζήτηση που θα γίνει στο δημοτικό συμβούλιο (στην πλατεία ΣΚΡΑ) τη ΔΕΥΤΕΡΑ 16/2/2009 στις 21.00 για να διεκδικήσουμε ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Για τη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ
Μιχάλης Παναγιωτίδης

Οι φετινές γιορτές δεν είναι όπως άλλες χρονιές

Το κλίμα των ημερών δεν είναι γιορταστικό.

Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν η αφορμή να ξεσπάσει όλη η συσσωρευμένη οργή, όχι μόνο από την αδιαφορία του κράτους απέναντι στους πολίτες και την ανικανότητά του να αντιμετωπίσει τη φτώχεια, αλλά και από τον κατασταλτικό και βίαιο τρόπο που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν τρύπησε μόνο την καρδιά του δεκαπεντάχρονου, αλλά τρύπησε τον ασκό του Αιόλου από όπου ξεχύθηκαν όλοι οι αέρηδες της κοινωνικής οργής.

Οι φετινές γιορτές δεν είναι όπως άλλες χρονιές.

Οι πολιτικές που θεοποιούν το κέρδος, που βάζουν το κέρδος πάνω από τον άνθρωπο, χρεοκόπησαν και προσπαθούν να μας πείσουν ότι την κρίση τους πρέπει να την πληρώσουμε εμείς.
Γιατί; Για να συντηρήσουμε έναν κόσμο απάνθρωπο, άδικο και βίαιο;
Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα που θα περιλαμβάνει ένα άλλο σύστημα αξιών σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο.

Μεσούσης όλης αυτής της κρίσης , στην μικρή μας πόλη, την Καλαμαριά, η δημοτική αρχή, φαίνεται να μην καταλαβαίνει τίποτα.
Στήνει πολυέξοδες φιέστες που τις ονομάζει “χριστουγεννιάτικες”, ξοδεύει τεράστια ποσά, αλόγιστα, χάριν εντυπωσιασμού και πρόσκαιρης αυτοϊκανοποίησης.
Ίσως να μην γνωρίζει ο δημότης ότι η λεγόμενη χριστουγεννιάτικη πλατεία μας στοιχίζει μέχρις στιγμής 250.000 ευρώ εκ των οποίων 44.000 μόνο για το πολυδιαφημιζόμενο δένδρο.(δεν αρκούσε το κυπαρίσσι στην Μεταμόρφωση;)

Η Δημοτική Κίνηση Πολιτών Καλαμαριάς είναι αντίθετη στη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, τη στιγμή που θα έπρεπε να ενισχύεται η κοινωνική πολιτική του δήμου, να υπάρχει πρόνοια για να μη μένουν απλήρωτοι οι εργαζόμενοί του, να στηρίζονται αναπτυξιακά έργα και νέες θέσεις εργασίας.

Πιστεύουμε ότι υπό τις παρούσες συνθήκες πρέπει να στηρίξουμε τον πολίτη.
Να αντισταθούμε στις επιπτώσεις της φτώχειας και της οικονομικής κρίσης.
Να αναπτύξουμε θεσμούς αλληλεγγύης.
Να απαντήσουμε στην αδιαφορία, στην αναλγησία και στον αμοραλισμό της δημοτικής αρχής που διαχειρίζεται με τον πιο επισφαλή τρόπο τα χρήματα των δημοτών της.
Δίνοντας δύναμη ο ένας στον άλλον, σας ευχόμαστε,

Καλή Χρονιά !

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ

Για όλα φταίει η "κερδοσκοπία";

Του Σπύρου Λαπατσιώρα και του Γιάννη Μηλιού

Σε πολλά από όσα έχουν γραφτεί, το τελευταίο διάστημα, ως αιτία της κρίσης
θεωρείται η (αχαλίνωτη) κερδοσκοπία των τραπεζών. Ωστόσο, η κατανόηση της χρηματοπιστωτικής κρίσης ως μιας κατάστασης που γεννήθηκε από την κερδοσκοπία των τραπεζών μάς εμποδίζει να καταλάβουμε τη μορφή που πήρε και τη σημασία της κρίσης. Εξάλλου, κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα είναι "κερδοσκοπική", κάθε "προκαταβολή" κεφαλαίου έχει ως σκοπό το μέγιστο δυνατό κέρδος, ενώ η επιλογή της μιας ή της άλλης σφαίρας οικονομικής δραστηριότητας είναι απλώς το μέσο για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Η χρηματοπιστωτική κρίση έχει συστημικό χαρακτήρα, με την έννοια ότι προήλθε από και έπληξε τα ίδια τα στοιχεία που συνθέτουν τον πυρήνα του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος

Το σύγχρονο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει στον πυρήνα του μία απλή ιδέα: αντί τα κράτη και οι επιχειρήσεις να δανείζονται από τις τράπεζες για να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους, να δανείζονται άμεσα από όποιον επιθυμεί να τους χρηματοδοτήσει. Ποιος μπορεί να επιθυμεί; Άλλες επιχειρήσεις, άλλα άτομα μέσω αμοιβαίων κεφαλαίων, ασφαλιστικών ταμείων και άλλων μη τραπεζικών (παραδοσιακών) μορφών.
Για να καταργηθούν οι μεσάζοντες (δηλαδή οι τράπεζες), απαιτείται οι υποψήφιοι χρηματοδότες να έχουν προσδοκίες κέρδους και εγγυήσεις ότι δεν θα χάσουν μέρος ή το σύνολο των χρημάτων τους, δηλαδή εγγυήσεις για την πιστωτική αξιοπιστία των δανειζομένων επιχειρήσεων και κρατών. Απαιτούνται δηλαδή τρία στοιχεία: Πρώτον, ένας μηχανισμός έκδοσης τίτλων, δηλαδή συμβολαίων στη βάση των οποίων κατοχυρώνονται απαιτήσεις σε μία μελλοντική χρηματοροή• δεύτερον, ένας μηχανισμός εγγύησης και πιστωτικής αξιολόγησης αυτών των τίτλων, δηλαδή το κατά πόσο μπορούν βάσιμα να ελπίζουν ότι θα λάβουν αυτή τη χρηματοροή• και, τρίτον, ένας μηχανισμός διασφάλισης της χρηματοροής. Ο πρώτος μηχανισμός είναι η "βιομηχανία" τιτλοποιήσεων. Ο δεύτερος είναι πιο ευρύς. Σημαντικό τμήμα του αποτελούν οι οργανισμοί πιστωτικής αξιολόγησης, εταιρείες οι οποίες μέσω κατάλληλης έρευνας και μέτρησης παρέχουν δείκτες, όπως ΑΑΑ ή ΒΒΒ, που προειδοποιούν για το πόσο μεγάλο κίνδυνο αθέτησης των υποχρεώσεων φέρει ένας τίτλος. Προφανώς, όσο πιο επικίνδυνο είναι ένα δάνειο με το οποίο βαρύνεται κάποιος τόσο μεγαλύτερη απόδοση θα απαιτεί κανείς για να τον χρηματοδοτήσει, ώστε να αντισταθμίσει τον κίνδυνο να υποστεί απώλειες. Ο τρίτος αναπτύσσει τις τεχνικές διαχείρισης κινδύνου, δηλαδή τεχνικές ώστε να μην "έχεις όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι". Ταυτόχρονα, αποτελεί και αγορά για τις ασφαλιστικές εταιρείες (ασφάλιση των τίτλων έναντι πιστωτικών κινδύνων).
Για να λειτουργήσει αυτό το σύστημα, απαιτείται η κατάλληλη οργάνωση των χρηματιστηρίων και ρύθμιση θεμάτων που αφορούν την έκδοση, διαχείριση και αγοραπωλησία των τίτλων. Επίσης, ευνόητα, για να λειτουργήσει σε διεθνές επίπεδο απαιτείται η κατάργηση περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων μεταξύ των κρατών. Γενικά, απαιτείται ο συλλογικός κεφαλαιοκράτης (το κράτος), να οργανώσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα με βάση αυτές τις (διεθνείς) αρχές και να εγγυάται με τις κατάλληλες ρυθμίσεις και πολιτικές την απρόσκοπτη λειτουργία του και αναπαραγωγή του. Τέλος, για να λειτουργήσουν οι χρηματοπιστωτικές αγορές με αποτελεσματικό τρόπο, απαιτείται η ύπαρξη πληθώρας κεφαλαίων τα οποία θα επιθυμούν να δανείσουν, να αγοράσουν τίτλους. Θα πρέπει να αποκτήσει αυτή η διεθνής του κεφαλαίου "βάθος" -- λ.χ. με την ιδιωτικοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων ή με τη χαλάρωση των περιορισμών για τη συμμετοχή τους στις διεθνείς χρηματαγορές.
Υπόβαθρο αυτής της ιδέας και των απαιτήσεών της είναι πως: "Οι αγορές γνωρίζουν καλύτερα ποιον πρέπει να χρηματοδοτήσουν" και "οι αγορές αυτορυθμίζονται".
Αυτός ο τρόπος λειτουργίας δεν αναδύθηκε διαμιάς έτοιμος και πλήρης. Υπήρξε μια μακρά συγκρότηση που αρχίζει και παίρνει τη μορφή που περιγράψαμε στα τέλη της δεκαετίας του 1970-αρχές του 1980 με την ανάπτυξη αυτού που ονομάζουμε νεοφιλελεύθερο πλαίσιο ρύθμισης της χρηματοπιστωτικής σφαίρας. Εκτός από τα σημάδια που άφησε ο χρόνος (την προσαρμογή του στις αποτυχίες και στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον) απέκτησε και μια χωρική διάρθρωση. Για λόγους που έχουν να κάνουν τόσο με την ιστορικότητα συγκρότησης όσο και με τη διάρθρωση του πλέγματος των διεθνών σχέσεων, οι ΗΠΑ και σε μικρότερο βαθμό η Βρετανία αποτέλεσαν κέντρα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής σφαίρας από τα οποία διαχέονταν εργαλεία, καινοτομίες, μορφές οργάνωσης στο υπόλοιπο διεθνές σύστημα και φυσικά αποτελούν δέκτες χρηματοροών από το διεθνές σύστημα.
Η συνέργεια αυτής της ρύθμισης της καπιταλιστικής χρηματοδότησης μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία που συνθέτουν το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα είχε αποτελέσματα. Περιοριζόμενοι σε ό,τι μας ενδιαφέρει σημειώνουμε:
α) Συγκροτήθηκε μια "Διεθνής του κεφαλαίου", στην αναζήτηση της διασφαλισμένης απόδοσης και της αυτο-αξιοποίησης του χρήματος, τα μέλη της οποίας επιδίδονται στο να εξερευνούν τον χάρτη των αποδόσεων ανά τη Γη.
β) Επιταχύνθηκε η κίνηση και ο ανταγωνισμός των κεφαλαίων στην αναζήτηση κερδοφόρων τοποθετήσεων. Σε σχέση με αυτό, η Διεθνής του κεφαλαίου λειτουργεί ως μηχανισμός πειθάρχησης: οι κερδοφόρες τοποθετήσεις κεφαλαίου επιβραβεύονται γρήγορα, ενώ αυτές που δεν παρουσιάζουν ικανοποιητικά κέρδη τιμωρούνται επίσης γρήγορα (και φυσικά η πειθάρχηση αφορά και τις οικονομικές πολιτικές κρατών).
γ) Επέδρασε στη σχέση κεφαλαίου-εργασίας. Η στοίχιση των επιχειρήσεων με τις απαιτήσεις των χρηματαγορών, μαζί με άλλα στοιχεία του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος, συντελεί στην υποβάθμιση της διαπραγματευτικής ισχύος των εργαζομένων, τόσο για τους όρους εργασίας όσο και στο επίπεδο της διανομής. Η στασιμότητα των μισθών, η αύξηση των ανισοτήτων, η αυξημένη ισχύς του κεφαλαίου έναντι της εργασίας έχουν αναγκαίο στήριγμα τη σημερινή μορφή του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Τα προηγούμενα αποτελούν και στοιχεία της επιτυχίας του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή της εξασφάλισης εξόδου από την κρίση υπερσυσσώρευσης της δεκαετίας του 1970, την ανάκτηση της κερδοφορίας των κεφαλαίων και στη συνέχεια τη διεύρυνσή της καθώς και την ανάπτυξη της εγγενούς τάσης διεθνοποίησης του καπιταλισμού.

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα ως παραγωγός της κρίσης

Η έκδοση τίτλων στη βάση των subprime (δάνεια που αφορούν δανειολήπτες με μεγαλύτερο "πιστωτικό κίνδυνο" από το "κανονικό", και επομένως έχουν μεγαλύτερο επιτόκιο, όπως για παράδειγμα εργαζόμενοι που οι όροι εργασίας τους θέτουν υπό αμφισβήτηση την κανονικότητα της ροής αποπληρωμής) δεν αποτελεί απάτη -- ανεξάρτητα αν αναπτύχθηκαν απάτες στη διαδικασία αυτή.
Η νεοφιλελεύθερη προσαρμογή του χρηματοπιστωτικού συστήματος είχε αποτελέσματα και επί των παραδοσιακών τραπεζών. Ο ανταγωνισμός από τα κεφάλαια που δραστηριοποιούνταν στον εξωτραπεζικό δανεισμό τις οδήγησε στη διεύρυνση της στεγαστικής και καταναλωτικής πίστης. Στη συνέχεια, μέσω των τιτλοποιήσεων, αποδείχτηκε ότι με την ευγενή μεσολάβησή τους και την καταβολή προμηθειών γι' αυτήν μπορεί η Διεθνής του κεφαλαίου να χρηματοδοτεί στέγη, αυτοκίνητα, καταναλωτική πίστη, σπουδές, πιστωτικές κάρτες, δήμους, μικρές επιχειρήσεις κ.λπ.
Για την οργανωτική μορφή που πήρε η τιτλοποίηση χρεών αξίζει να σημειώσουμε: Πρώτον, τη δημιουργία νέων μεσαζόντων με τη μορφή μάλιστα πολύ σημαντικών κόμβων του πλέγματος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, τόσο από άποψη μεγέθους όσο και διεθνούς διασύνδεσης• δεύτερον, ότι η παραδοσιακή αντίθεση που καλείται να διαχειριστεί μια τράπεζα, μεταξύ μακροπρόθεσμων δανείων και βραχυπρόθεσμων καταθέσεων μετασχηματίστηκε σε μία εξωτερική σχέση μεταξύ δύο μορφών χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Από τη μια μεριά, εταιρείες, οιονεί θυγατρικές των κόμβων, των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών, που διαχειρίζονταν τους τίτλους που συσσώρευαν, από την άλλη, κεφάλαια που δραστηριοποιούνταν δανείζοντας βραχυπρόθεσμα χρήμα σε αυτές με εχέγγυα τους τίτλους και με στόχο την απόδοση με τη μικρότερη δυνατή ανάληψη κινδύνων.
Μέσω αυτών των δύο στοιχείων της οργανωτικής δομής, εκδηλώθηκε η κρίση σε όλη της την ένταση. Όταν οι τίτλοι των subprime δεν μπορούσαν πλέον να τεθούν ως εχέγγυα λόγω μειωμένης εξασφάλισης που παρείχαν, εφόσον έγινε γνωστό το αυξημένο ποσοστό απλήρωτων δόσεων, η σχέση διερράγη και οι οιονεί μητρικές εταιρείες υποχρεώθηκαν να καλύψουν τις ζημίες που συσσώρευε η λειτουργία των οιονεί θυγατρικών τους. Αυτό έδωσε το σήμα φυγής όλων προς τις αποδόσεις που ενέχουν όσο μικρότερο κίνδυνο γίνεται.
Ωστόσο, τα σημαντικά στοιχεία βρίσκονται στις άκρες της αλυσίδας τιτλοποίησης. Τα subprime είχαν αποδέκτες. Η στασιμότητα των μισθών αλλά και η ευρύτερη απόσυρση μηχανισμών κοινωνικής αλληλεγγύης (παιδεία, υγεία, δήμοι, ασφάλεια κ.λπ.), αποτελέσματα των νεοφιλελεύθερων επιταγών, συνεπάγεται τη χρήση του δανεισμού για την κάλυψη των αναγκών. Με άλλα λόγια, το μακροοικονομικό πρόβλημα διαχείρισης της συνολικής ζήτησης, το οποίο δημιουργεί η στασιμότητα των μισθών, καλύφθηκε από την αύξηση του δανεισμού. Το "όνειρο της ιδιόκτητης κατοικίας" αποτέλεσε επίσης στοιχείο για τη συγκρότηση συναίνεσης στο νεοφιλελευθερισμό και του οποίου η πραγμάτωση συστηματικά διερευνήθηκε μέσω των νέων μορφών χρηματοδότησης.
Οι τίτλοι με βάση subprime δάνεια ζητούνταν. Ο μίτος που πρέπει να ακολουθήσουμε για να καταλάβουμε την επέκταση της πίστης πέραν των ορίων της κεφαλαιοκρατικής αναπαραγωγής περνά από την πίεση που ασκεί ο ανταγωνισμός στο τραπεζικό κεφάλαιο, επί ποινή μειωμένης κερδοφορίας, να εξασφαλίσει πρώτη ύλη στο κυνήγι της ασφαλούς απόδοσης και στη σωρευμένη πίεση γι' αυτήν από τη Διεθνή του κεφαλαίου. Αποτελεί γενικό χαρακτηριστικό της λειτουργίας της Πίστης, σε περιόδους πιστωτικής επέκτασης να υποτιμώνται οι κίνδυνοι ενώ σε περιόδους συστολής να υπερτιμώνται.
Τόσο το βάθος της χρηματοπιστωτικής σφαίρας όσο και η διεθνοποίησή της αποτελούν όρους της επιτυχίας του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος, αποτελούν όρους για την ισχύ του επιχειρηματία στη σχέση κεφαλαίου-εργασίας, όρους για την κινητικότητα κεφαλαίων, την επιβράβευση του κέρδους και την τιμωρία της μειωμένης απόδοσης, επομένως όρους για το συντονισμό της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Όμως, η διαδικασία αυτή, που διαπλέκει τις κεφαλαιακές αποδόσεις σε παγκόσμια κλίμακα, πέραν των άλλων που παρατηρήσαμε, αποτελεί ταυτόχρονα και όρο αστάθειας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, λόγω του συντονισμού των διακυμάνσεων τόσο προς τα πάνω όσο και προς τα κάτω.
Γι' αυτό ο χαρακτήρας της κρίσης είναι συστημικός. Προήλθε από τα στοιχεία που συνθέτουν το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα και τα αποτελέσματα της λειτουργίας του. Έπληξε τα στοιχεία του, εργαλεία, μεθόδους, πρακτικές λειτουργίας του και ταυτόχρονα όλους τους κόμβους της χρηματοπιστωτικής σφαίρας, σε διεθνή έκταση. Έπληξε το κέντρο του υποδείγματος (ΗΠΑ, Βρετανία) και τη δυνατότητα του συλλογικού κεφαλαιοκράτη να εξασφαλίζει την απρόσκοπτη χρηματοδότηση της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Η "πιστωτική ασφυξία" που προέκυψε είναι εξ ορισμού κρίση της "πραγματικής οικονομίας".
Το ερώτημα που σήμερα τίθεται είναι το ακόλουθο: Μπορεί να υπάρξει μια νέα, αποτελεσματική ρύθμιση του συστήματος; Κάθε απόπειρα ρύθμισης σημαίνει ανακατανομή ισχύος και πιθανότατα ακύρωση λειτουργιών. Όσο οι δυνάμεις της εργασίας δεν παρεμβαίνουν στην κατεύθυνση του να αμφισβητήσουν την κεφαλαιακή σχέση και τη λογική του κέρδους, οι όροι συγκρότησης της Διεθνούς του κεφαλαίου και η αντιμετώπιση του κόσμου της εργασίας ως της μεταβλητής που φέρει το βάρος των προσαρμογών και των αναγκών της, ως χώρου εξερεύνησης και διεύρυνσης των σφαιρών αξιοποίησης του κεφαλαίου, αποτελούν απαράβατους όρους κάθε νέας ρύθμισης, με βάση τη σημερινή συντριπτική ταξική κυριαρχία του κεφαλαίου.


Ο Σπύρος Λαπατσιώρας και ο Γιάννης Μηλιός είναι μέλη της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Θέσεις"